Kunsthof de Heuf is een unieke groepsaccommodatie gelegen op een oude terp langs rivier de Korne en middeleeuws vestingstadje Buren. Ze heeft mooie suites, grenzend aan een ruime living met haard, open leefkeuken en in verbinding met de tuin van de Kunsthof. Mooie paadjes leiden u naar de vijver met veranda, terrasjes, een oude vuurplaats en de rozentuin. Direct naar de pagina van de groepsaccommodatie, klik hier
Unieke groepsaccommodatie vertelt..
Terwijl professor in de Astrofysica, Gerben, met zijn benen in de zwemvijver van Kunsthof de Heuf zat te spartelen en de waterkringen rondom zijn benen steeds groter werden, keek hij naar zijn vrouw. Ze zat in het tuinhuis achter hem een blad te lezen.
“Heb je het gelezen ?! ze hebben eindelijk zwaartekrachtgolven kunnen meten !” zei hij tegen haar.
Het was een prachtige zomeravond en Gerben keek naar de helderblauwe sterrenhemel. Hij mompelde : “Die Einstein… had hij toch gelijk, ze bestaan !”
Zijn vrouw had even geen zin in zijn verhalen.
Maar zo snel gaf Gerben niet op: “ik heb m als jonge student ontmoet, weet je dat ? Kort nadat ik jou had ontmoet”
Zij vroeg “wie ?”
“Albert Einstein” antwoordde hij volmondig.
” Goh, gefeliciteerd….” snauwde ze naar hem en ze las verder.
De professor keek weg. “Ik praatte met Einstein over het bestaan van zwaartekrachtgolven. Wij waren de enige die er echt in geloofden. “
Zijn vrouw zweeg. Maar na een lange stilte, zei ze plotseling:
‘Gerben wat moet je nou met mij? Ik ben zo gewoon…’
“Gerben… wat moet je nou met mij ? Ik ben zo gewoon…”
Ze stak het blad dat ze aan het lezen was, omhoog: “hier kijk dan… dit lees ik… de privé… en ik ben ook maar heel gewoon op het platteland geboren.. een boerendochter. Ik ben niet slim, ik ben niet groots. Ik hou van simpele feel good movies, van platte humor en schuine taal. We zijn zo anders… wat moet je nou met mij ??”
De honderden lampjes van unieke groepsaccommodatie Kunsthof de Heuf
Toen sprongen ineens alle ruim 200 bollampjes van Kunsthof de Heuf aan. De hele tuin van Kunsthof de Heuf werd plotseling verlicht, en op dat moment veranderde er iets in het gezicht van Gerbens vrouw. En als uit het niets, rolde ineens dat woord… dat TOVERWOORD…. over haar lippen : “energie ! energie!”
Gerben keek verrast op. Ze keken elkaar diep in de ogen aan, en voelden de meest zuivere en diepe genegenheid voor elkaar. Zij leek ineens weer dat meisje van 20 en er ging een golf van sensualiteit door zijn hele lichaam. Hij greep haar vast, en zoende haar lippen. “Jij bent mijn komeet. Jij was voor mij het bewijs dat er zwaartekrachtgolven bestonden. Vanaf het eerste moment dat ik je zag, viel ik als een blok voor je.”
En hoe de rest van de avond op Kunsthof de Heuf er uitzag ? Dat kan je wel raden denk ik.
