Bijzondere groepsaccommodatie in de Betuwe
Kunsthof de Heuf is een romantische bed and breakfast en groepsaccommodatie in de oude vestigingsstad Buren. Ze ligt aan de oever van rivier de Korne. Op bijzondere groepsaccommodatie met mooie ruime en gezellige suites komen oude verhalen tot leven en worden nieuwe verhalen geboren.
“Ik weet niet wat het is om van een vrouw te houden, om stralend wakker te worden, naast iemand, waarvan je weet dat ze onvoorwaardelijk van je houdt. En van wie jij houdt. Natuurlijk heb ik het gemist. Maar zo is het nou eenmaal gelopen. Ik ben gewoon niet goed in dat soort dingen, relaties enzo.”
Ties was sociaal gezien inderdaad niet zo een heel handige man. De meeste mensen vonden het maar een vreemde snuiter, een botterik. Maar Ties was wel een man met een heel klein hartje. Hij was hier twee dagen op Kunsthof de Heuf, om samen met zijn Golden Retriever Dolly, de omgeving in zich op te snuiven en te schilderen.
Dolly was zijn beste en enige vriend. Een hond waar hij uren tegen aan kon praten, als zij samen in zijn atelier in Haarlem waren. Die eindeloos naar zijn verhalen kon luisteren, over zijn wilde avonturen op de bergen van Zuid-Amerika , en de woestijnen van Egypte waar hij als twintig jarige jongen door heen was getrokken. Wat was hij gek op het beestje. Het dier wist precies waar hij van hield, want als hij zijn lievelingskorstje veroberde, wilde eend met sinaasappelsaus, ging Dolly altijd aan zijn voeten liggen. Zo blij was Dolly dat haar baasje zo zat te genieten. Ja, de dag dat hij haar uit dat armzalige asiel had gehaald, had zijn leven voorgoed veranderd. Ties voelde zich niet meer eenzaam. In de tuin van Kunsthof de Heuf, zat Ties ook nu weer met een lekker glaasje wijn erbij een wandelroute uit te stippelen terwijl Dolly trouw de wacht hield. Met zijn grote zwarte hoed op zijn hoofd, en zijn lange leren jas aan, leek hij wel zo uit een Spagetti Western gelopen. “Dolly lets go !” Daar vertrokken ze. De wijde wereld in, via het maarten van rossumpad
Tegen de avond keerden Ties terug op Kunsthof de Heuf… maar zonder Dolly. Ties leek volledig in de war en de tranen biggelden over zijn wangen. Hij belde aan bij de voordeur. “Mijn hond Dolly is spoorloos verdwenen”, zei hij snikkend. “We waren bij de appeldijk aangekomen, toen Dolly ineens keer achter een eend begon aan te rennen. Ik heb haar drie uur lang gezocht, maar ze is weg……” We probeerden Ties gerust te stellen, maar hij was troosteloos.
Gedesillusioneerd liep hij terug naar het appartement. Hij ging op bed liggen, maar hij kon alleen maar aan Dolly denken. Aan dat prachtige witte koppie met die trouwe ogen. Hij pakte een foto van haar tevoorschijn, en legde die bij zijn hoofd. Net op het moment dat hij zijn ogen wilde sluiten, hoorde hij geween voor de deur van het appartement. En wie zat daar… Dolly.. met…. Een eend in haar bek. Ties schoot vol en vloog op het dier af. Hij omhelsde haar en liet haar niet meer los.
Dolly
De volgende dag nodigde Ties ons uit om met hem te gaan aan eten bij De Prins. Toevallig stond zijn lievelingsnummer op: Jolene van Dolly Parton. En het recept: eend met sinaasappelsaus.
Ties en Dolly, we hebben heerlijk gegeten. Bedankt voor jullie komst aan Kunsthof de Heuf.
