Kunsthof de Heuf is een plek om verliefd op te worden. Het beschikt over een romantische bed en breakfast, een bijzondere groepsaccommodatie en een creatieve vergaderlocatie. Een ieder die hier is geweest, komt ooit wel eens terug. Het is een sfeer die niet te omschrijven is maar het beste in iedereen naar boven haalt. Zo ook in ons. Wij schrijven regelmatig verhalen over onze belevenissen op Kunsthof de Heuf. Lees ze hier
Een romantische bed en breakfast
Een oude droom herleeft ‘professioneel blijven, professioneel blijven’ zei ik tegen mezelf. Maar god, wat was ze mooi !
Ze liep op me af, bleef op een meter afstand van me staan en zei, met Zeeuws accent: “dag mijnheer, heeft u voor volgende week zaterdag nog een kamer vrij ?”
Ik zei “komt u toch binnen… het is koud en het regent zo hard. Ik zal u de bedrijfsruimte laten zien, dan kunnen we daar even verder praten.”
Vol studie keek de schoonheid naar alle schilderijen die er aan de muur hingen. “Tjonge, jonge, wat een prachtige schilderijen ! Heeft u die gemaakt ??” Ik keek haar aan, in die gepassioneerde kastanjebruine ogen, en stond een beetje lummelig te stamelen “Uhmm… Uhmm…” Ze glimlachte, alsof ze recht in mijn ziel kon kijken.
Ze zei ”wat had ik dat graag gekund. Als kind droomde ik ervan, weet u… als kunstenaar de wereld over reizen !” Toen draaide ze zich van me af. “Maar het liep anders…” Ik zag dat ze aangedaan was, maar durfde niet verder te vragen. Dus zei ik ” lust u soms een lekker kopje chocolademelk, met een biscuitje ? Dan zal ik meteen even de agenda pakken.” Ze keek me vertederd aan en zei ““Heerlijk…. dan kijk ik nog even rond”.
Koetshuis
Het voelt als thuiskomen in deze romantische bed en breakfast
Toen ik terugkwam, draaide ze zich verrukt om en riep “DIT VOELT ALS THUIS !!” Ze schrok zelf van haar uitbundige uitspatting “O sorry, ik ben wat te enthousiast…” Ik zei “Nou dat komt goed uit, we hebben nog een kamer vrij voor volgende week.”
Een week later was ze op de Heuf, de Zeeuwse Grace Kelly. Tot mijn verbazing zat ze met haar schildersezeltje in de kippenwei. Ze had een versleten overall aan, en terwijl de kippen en kalkoenen om haar heen liepen, zat ze uiterst geconcentreerd te schilderen. Ik liep naar haar toe, en was blij verrast haar schilderij te zien. Ik zag dat ze niet veel techniek had, maar er zat iets heel puurs in haar werk. Ze zei: “Jullie schilderijen, jullie huis.. het heeft veel in me losgemaakt. Ik heb in mijn leven zoveel dromen laten varen. Maar deze droom pak ik terug… ik ga weer schilderen !!”
Die avond klopte ze op mijn deur. Ze had haar schilderij in cadeaupapier gewikkeld. “Alsjeblieft een cadeautje.” Ik smolt…. ik smolt. Het schilderij hangt nu in mijn slaapkamer. De honden en kippen staan afgebeeld, en op de achtergrond is de Heuf zelf te zien. Gesigneerd “groetjes en liefs uit Zeeland“.
Houdt u van theater? Regelmatig voeren de eigenaars hun heuse theatervoorstelling over dementie op, op de hoeve. Dementie in theater – ‘dag mama’.
