Bijzondere vergaderlocatie en een bijzondere ontmoeting
Vorige week vond een bijzondere ontmoeting plaats op bijzondere vergaderlocatie en unieke vergaderlocatie Kunsthof de Heuf tussen eenieder die betrokken is bij zorg en welzijn in onze gemeente. Nederland ondergaat een immense trendbreuk. Moeder zorgstaat blijkt een illusie die we niet langer kunnen betalen. Het gevolg is dat meer mensen aan het werk moeten, ouderen en langdurig zieken langer thuis blijven wonen en de jeugdzorg efficiënter moet worden vormgegeven. We kunnen onze ogen niet langer sluiten voor onze kwetsbare medemens; deze blijft onder ons wonen en werken. Op naasten, omwonenden, mantelzorgers en vrijwilligers wordt een beroep gedaan om dit mogelijk te maken.
Unieke vergaderlocatie met mogelijkheid tot vergaderen en overnachten
Dit roept belangrijke vragen op: is er voldoende animo om elkaar te helpen? Zijn we hier eigenlijk nog wel voldoende toe in staat ? Hoe voorkomen we dat mantelzorgers overspannen raken (een bekend risico)? Hoe bereiden werkgevers de toename van werknemers met een beperking voor? Waaruit bestaat een goede ondersteuning van ouderen met dementie? Wat is goede hulp eigenlijk? En hoe leg je een hulpvraag goed neer? Deze vragen vormen de aanzet voor een aantal trainingsprogramma’ die door ‘Blompsychologen’ worden ontwikkeld. Tijdens de bijeenkomst zijn we hier met een lezing verder op ingegaan.
Bijzondere vergaderlocatie en intieme verhalen
Het tweede deel van de ontmoeting bestond uit onze interviews met twee jonge vrouwen die bereid waren om hun ervaring aan de zorgkant met ons te delen. Bibi was gedurende haar gehele jeugd een speelbal van de jeugdzorg, ze ging van pleeggezin naar pleeggezin en kwam als tienjarige terecht tussen achttienjarige vrouwen. Haar verhaal is een aaneenschakeling van misstanden en teleurstellingen. Op veel te jonge leeftijd werd er een beroep gedaan op haar verantwoordelijkheid waardoor ze nooit kind heeft kunnen zijn. En nu, op 18-jarige leeftijd, wordt ze aan haar lot overgelaten, zonder werk en inkomen. Ze voelt zich aan de kant gezet en in de kou gelaten. Met haar sterke vechtersmentaliteit kan ze veel betekenen voor onze samenleving, maar haar stigma van ‘probleemjongere’ blijft haar achtervolgen. Het verhaal van de sterke Bibi heeft de aanwezigen, vrijwilligers, bestuurders en raadsleden, doordrongen van de grote verantwoordelijkheid om goed voor onze kwetsbare kinderen te zorgen.
Divina is een prachtige jonge vrouw die sinds een aantal jaar leidt aan MS. Ze is zwaar beperkt en snel vermoeid, maar toch staat ze stralend in het leven, met een grote wens om volwaardig mee te draaien. Ze heeft een baan op het gemeentehuis maar kan hiervoor niet betaald worden vanwege de consequenties die dit heeft voor haar uitkering. Dit is frustrerend, het liefst zou ze namelijk met trots kunnen zeggen dat ze een baan heeft. Ook op sociaal vlak laat haar leven nog te wensen over. Ze leeft in een wijk in Maurik tussen overwegend bejaarde mensen met wie ze weinig aansluiting heeft. Voor jonge mensen met een langdurige beperking wordt in onze gemeente niet veel georganiseerd. Ze voelt zich hierdoor soms eenzaam.
Deze verhalen wijzen ons op iets wezenlijks. Jarenlang hebben we blind vertrouwd op de zorgstaat. We hebben onze potentie om er voor elkaar te zijn niet goed voor ogen gehad. En nu moeten we. Gelukkig is het land in beweging en ontstaan er prachtige burgerinitiatieven zoals bijvoorbeeld EETMEE. Ook in de Betuwe en de gemeente Buren zouden dit soort initiatieven erg op hun plek zijn. Kunsthof de Heuf denkt na over deze mogelijkheden. Simpele dingen waarmee we elkaar in gezelligheid vooruit helpen. Waarom niet? Met een beetje idealisme is niets verkeerd!
David en Sarah Blom
www.blompsychologen.nl / www.kunsthofdeheuf.nl
We nodigen u van harte uit om te reageren op deze blog. Hebt u bijvoorbeeld een mooi idee voor onze regio of hebt u behoefte aan een klankbord? Laat het ons weten, we proberen zo snel mogelijk te reageren.
